Notes van een weerkundig routeplanner

Uit het raam kijkend terwijl we de landing inzetten op de luchthaven van Amsterdam, ving ik een glimp op van de Noordzee en ik was onder de indruk van de schoonheid van de rollende en brekende witte schuimkoppen op de meeste, zo niet alle indrukwekkende golven. Het was op dat moment dat ik met een schok tot de werkelijkheid kwam en me realiseerde waarom ik daar was: Om weldra aan boord van een 92 ft motorjacht te stappen om op deze golven in die zee te varen en het meest belangrijk, het was November! Een paar dagen geleden was ik gemakkelijk, misschien te gemakkelijk overgehaald om de warmte van Fort Lauderdale te verlaten om met een zo goed als nieuwe Moonen 92 vanuit Nederland terug te varen naar de zon van Florida.

Ik wandelde de luchthaven uit toen de tweede werkelijkheid me overviel, een feit bijna net zo erg als de golven: het was koud, erg koud! Na een korte taxirit naar de kust, waar het onder de invloed van een noordelijke wind met windkracht vijf tot zes zelfs nog kouder was dan op de luchthaven, begon ik me de volledige omvang van mijn vergissing te realiseren door “ja” te zeggen tegen kapitein Jerry Samuelson in Lauderdale; op mijn leeftijd zou ik beter moeten weten. We gingen aan boord van M/Y Commercial Break en ik kreeg een sprankje, slechts een sprankje hoop; ze is een zeer goed ontworpen en samengesteld jacht en hoe meer ik keek des te beter ik me voelde. (Hoewel nog steeds koud)

De machinekamer is goed ontworpen en perfect onderhouden zoals overal waar ik keek. Toen ik vernam dat Jerry haar direct in juni vanaf de Nederlandse werf had meegenomen en een zeer drukke zomer had gehad in het Middelandse zeegebied met beide eigenaren en gasten en haar vervolgens teruggevaren had naar Nederland voor een aantal uitbreidingen en wijzigingen, was ik zelfs nog meer onder de indruk van hoe ze eruitzag. Goed gedaan, Jerry. Mijn job op de reis naar Florida was die van weerkundig routeplanner, hoewel ik ook betrokken zou worden bij het wachtsysteem. In deze tijd van het jaar, meer dan in de zomer, is het weer altijd onze grootste uitdaging, vooral als we westwaards gaan, ieder weertype bereikt ons sneller dan wanneer we in oostelijke richting varen.

Routeplanning vanuit een externe onderneming werkt uitstekend zoals ik kan bevestigen na het gebruik uit het aanbod van de meeste van de beschikbare systemen. Maar aan boord krijg je een veel beter beeld van welke effecten zee en wind op het schip en de bemanning hebben. Soms kan slechts een kleine koersverandering zo’n verschil maken in het leven aan boord. En we mogen nooit vergeten dat ongeacht de grootte van het schip we nog steeds een heel klein item zijn op een grote oceaan.

Hoewel de meeste van onze jachten goed bestand zijn tegen slecht weer, hebben we allerlei zaken aan boord die niet op zee thuishoren; porselein, kristal, kunstwerken, wijn etc. We denken vaak aan ons zelf als “professionele’ bemanning; we zijn echter niet genoeg oceanen overgestoken in slecht weer wat mogelijk deze mening zou kunnen veranderen en dus was het erg belangrijk het meest slechte weer te vermijden. Drie dagen en vele koppen hete chocolademelk verder was het schip bevoorraad en klaar om uit te varen. De wind was een beetje gaan liggen, en belangrijker, we hadden gunstige weersomstandigheden van Dover tot aan de westelijke routes naar het kanaal. Dus we waren onderweg naar een “hobbelige” (korte golfslag) start gedurende de eerste twaalf uren totdat we aan zouden komen bij de Thames monding door een behoorlijk drukke straat van Dover.

Het leven nam zijn gewone gang en we hadden onze twee-man-wacht routine van vier uren op en acht uren af ingesteld. En op de een of andere manier (Ik denk dat Jerry te aardig voor me was) kreeg ik m’n favoriete wacht van acht tot twaalf. Commercial Break was gebouwd in het Zuidoosten van Nederland door Moonen, een zeer gerespecteerde werf vanwege haar bouw kwaliteiten. In de USA wordt deze klasse op de markt gebracht door Bradford Marine, zoals hun Bradford 92. En ik ben er zeker van dat ze een goed verkoopbare lijn zal zijn aan iedere eigenaar die een lange-afstand (bijna 5000 mijl) cruiser wenst die zowel veilig als comfortabel is. (En tevens een plezier om te beheersen en mee om te gaan) Ze heeft een waterverplaatsende romp van het trawlertype, tegenwoordig bekend in de Super Yachting als “Expedition” yachts. Met een breedte van iets meer dan 22 ft. heeft ze het gerief zoals die van veel grotere jachten en haar zeewaardig vermogen met een diepgang van ongeveer 22ft is zeker indrukwekkend.  Ze baant zich een weg door het water op een soort van “ gewoon dagelijks werk” manier, niets van dat stampende dat men kan en zal krijgen op vele jachten, groot en klein. De Reis verliep zo goed dat er veel momenten waren dat ik het gevoel had dat ik me een op een schip van meer dan 40 mtr bevond. Twee zaken maakten mijn weerkundige job eenvoudiger. In de eerste plaats hadden we toegang tot een constant beschikbare snelle internet link volgens een Fleet 77 systeem, welke gedurende de hele reis feilloos werkte. In de tweede plaats hadden we een Maxsea kaart plotter systeem ; feitelijk had het schip twee onafhankelijke Maxsea units op de brug plus een  gescheiden laptop unit. Dit was niet de eerste keer dat is gebruik maakte van Maxsea. (Op de markt gebracht en ondersteund door Furuno in de USA) en ik raak iedere keer meer onder de indruk. Maxsea heeft zoveel geweldige mogelijkheden, te veel om op te noemen en ik wil niet klinken als een verkoper voor hen (want dat ben ik niet). Uiteraard heeft iedereen zijn verschillende voors en tegens ten opzichte van verschillende systemen, maar ik zou graag een paar zaken willen vermelden waardoor ik onder de indruk ben van Maxsea. Het vermogen om de meeste kaarten te kunnen lezen, in het bijzonder de C-Map kaarten (CM -93ed3) Dit zijn geweldige kaarten die gegevens gebruiken die verkregen zijn uit lokale hydrografische data en locals kennen hun omgeving het best. Deze C-Map kaarten kunnen automatisch  worden geupdate via het internet- een aardige bijkomstigheid wanneer je een tijd buiten een bepaald gebied bent geweest en niet overvallen wilt worden door een nieuw risico. Er is gratis informatie over het weer te downloaden (wind en golven etc.) die te allen tijde zeer nauwkeurig is geweest. Tot slot, en bovenal is het buitengewoon gebruikersvriendelijke karakter van de bediening ervan. Maxsea is een systeem dat ik een ieder zou willen aanbevelen die erover denkt een kaart systeem toe te voegen of te upgraden. Nu terug naar de reis.

Na een kalme tocht door het kanaal bereikten we de westelijke kanaal toegangswegen. Op dat moment had zich onderaan de Golf van Biscaje een kleine depressie gevormd. Maar richting de Azoren lag een heldere route, dus het was op naar de Azoren. Aangekomen in Horta op het eiland van Faial, zo’n zeven dagen na ons vertrek uit Nederland, werd het eindelijk warmer. We moesten een paar dagen in de haven wachten op de volgende gunstige weersomstandigheden en dus maakten de kapitein en zijn bemanning het beste van hun eerste bezoek aan deze geweldige Atlantische jachthaven. We hebben een tour over dit interessante eiland gemaakt en hebben ook een schilderij van ons schip toegevoegd aan de honderden andere reeds aanwezige op de havenmuren en docks. De laatste etappe van de reis verliep tamelijk rustig, zoals alle zouden moeten zijn. Met behulp van de constante updates van de weersomstandigheden hebben we een hardnekkig lage drukgebied omzeild dat zonder succes ten noorden tussen de Bermuda en Azores Highs probeerde te glippen. Zodra we het zuid westen van dit lage drukgebied hadden omzeild ontwikkelde deze zich tot de tropische storm Otto, de laatste van het seizoen. Ik was dankbaar voor de accurate en gemakkelijk beschikbare weersinformatie en dat ik het ontwikkelende patroon correct had gelezen.  

Het was toen, op weg naar Florida in kalme zee en gunstige wind dat er een eind kwam aan een interessante en plezierige reis op een uitstekend en veilig jacht, in het gezelschap van een zeer bekwame kapitein en een “interessante” bemanning. De eigenaren die ons in de haven ontvingen met champagne, zijn in voor een aantal fantastische en veilige cruises waar Commercial Break hen dan ook heen brengt.

Kapitein Brian Hoare heeft meer dan een halve eeuw als professionele kapitein gevaren in sail en power gedurende de meeste van deze jaren. Hij is nu gespecialiseerd als aflossingskapitein en weerkundig routeplanner op Atlantische oversteken. Hij is bereikbaar via www.reliefcaptain.com.